Οι μαθητές έμαθαν με παιγνιώδη τρόπο ότι μερικές φορές ένα μικρό μαγικό ξόρκι τους βοηθά να πιστέψουν στη δύναμή τους και να εμπιστευτούν τα συναισθήματά τους:
"Κάδο, κάδο, καπάκι, έχω ένα "όχι" στο στομάχι μου. Δεν το θέλω αυτό! Δεν χρειάζεται να είναι! Γι' αυτό θα το πετάξω μέσα με: Όχι! Όχι! Όχι!"
Παιδιά και ενήλικες αποχαιρετούσαν δυσάρεστες εμπειρίες με τη βοήθεια αυτής της ρήσης, πετώντας συμβολικά τα "όχι συναισθήματα" σε έναν μεγάλο κάδο. Με πολλή φαντασία, παιδική γλώσσα και ένα τραγούδι για να τραγουδήσουν μαζί του, οι εκπαιδευτικοί μετέφεραν στους μαθητές ότι τα παιδιά δεν πρέπει να φοβούνται να λένε "όχι". Οι καταστάσεις που απεικονίζονταν ήταν παρμένες από την καθημερινή ζωή, ώστε τα κορίτσια και τα αγόρια να είναι εξοικειωμένα με αυτές. Αντίστοιχες κάρτες με εικόνες παρείχαν επίσης οπτική υποστήριξη, ώστε όλα τα παιδιά να μπορούν να αναγνωρίσουν τις καταστάσεις και τα συναισθήματα.
Τα παιδιά θα πρέπει να προσέχουν πολύ αν έχουν ένα συναίσθημα ναι ή όχι στην καθημερινή τους ζωή και να εμπιστεύονται ότι το ένστικτό τους μπορεί να τα βοηθήσει στις αποφάσεις τους. Βέβαια, συζητήθηκε επίσης ότι μερικές φορές υπάρχουν κανόνες που δεν έχεις όρεξη να ακολουθήσεις και γι' αυτό έχεις το συναίσθημα του "όχι", αλλά δεν πρέπει να εξαφανιστούν στον κάδο του "όχι", γιατί είναι σημαντικοί για τη συμβίωση. Για παράδειγμα, συζητήθηκε το βούρτσισμα των δοντιών ή η τήρηση των κανόνων της συντροφικότητας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την ομάδα του Εργαστηρίου Θεατρικής Αγωγής του Όσναμπρικ για αυτό το φανταστικό πρωινό και τον σύλλογο υποστήριξης της Σχολής Linden, ο οποίος κάλυψε για άλλη μια φορά τα έξοδα.
