Elleri yıkadıktan sonra hemen işe koyuldular: Eski fırında çocuklar büyük bir coşkuyla hamuru yoğurdular. Yedi malzeme gerekiyordu: Un, maya, şeker, tuz, suyla karıştırılmış ılık süt ve yağ. Hamur iyice yoğruldu ve öğrenciler, mayanın sıcak bir ortamda kalması gerektiğini ve çok zamana ihtiyacı olduğunu öğrendiler. Bu nedenle hazırlanan ekmekler sıcak fırında kalırken, çocuklar karşıdaki harmanlık alanına geçtiler. Orası eskiden tahılın dövüldüğü yerdi. Kısa bir film sayesinde, Westfalya usulü Pumpernickel ekmeğinin hikâyesini öğrendiler. Bu siyah ekmek, bir zamanlar fırında unutulan bir ekmek sayesinde ortaya çıkmıştır.
Film bittikten sonra hemen fırına geri döndük. Artık somunlar önceden ısıtılmış fırına giriyordu. Ama tabii ki önce kızgın közleri süpürmek gerekiyordu; ne de olsa kim ekmeğinde kül olsun ister ki?
Ve yine beklemek gerekiyordu. Ama böyle eski bir çiftlikte sıkılmak mümkün değil: Çünkü şimdi öğrenciler için, her bir çiftlik eviyle ilgili pek çok soru ve bilmecenin yer aldığı heyecan verici bir yarışma düzenlenmişti.
Sonunda avluya nefis bir koku yayıldı. Bu açık bir işaretti: Ekmekler artık pişmişti ve fırından çıkarılıyordu. Ekmek o kadar lezzetliydi ki, çoğu kişi dönüş yolunda bile tadına bakmıştı.
Vreden’deki Çiftçi Müzesi’nin özverili ekibine bu harika etkinlik için teşekkür ederiz!
Fotoğrafları daha büyük görmek için lütfen tıklayın!